Reisverslag van Hank


Mijn Zambia-reis heb ik als erg inspirerend ervaren. Primair (en dan een hele tijd niets) om de mensen te ontmoeten waarvoor we als stichting ProjectsNow zolang actief zijn. Onvoorstelbaar hoe positief zij zijn. Terwijl zij in mijn ogen niets hebben.

 
Hank_02

Bijzonder dat ze zo toegankelijk zijn dat een buitenstaander, zoals ik, mag meepraten over hun ontwikkeling. Dit is mede dankzij het frequente bezoek van Nils, Wim en alle beloftes die we ook echt ingelost hebben. Onvoorstelbaar hoe proper zij zijn. Hoeveel moeite moet het hen niet kosten om zo netjes/ schoon uitgedost te gaan? Indrukwekkend hoe blij tientallen kinderen ronddansen bij het vallen van de eerste regendruppels. Indrukwekkend hoe de vrouwengroep handwerk verricht ten behoeve van de minst bedeelden van de gemeenschap. Hoe de headteacher op alle mogelijke manier de ontwikkeling van de gemeenschap stimuleert. Hoe Lawrence en vrienden (pioniers in het dorp) geld proberen te maken met eigen business. Enzovoort. Enzovoort.

Hank_01
 

Secundair natuurlijk omdat we de voortgang van de projecten konden zien:
• de opening van de twee lerarenwoningen die recent gebouwd zijn,
• de school die goed draait met de beste leraren uit de regio en waar de best mogelijke resultaten worden geboekt,
• de draaiende windmolen en het volle waterreservoir,
• de operationele kliniek (die nu geheel door de overheid wordt gerund),
• de eerste (verkochte) handwerkproducten van de vrouwengroep,
• de opgeleide bouwvakkers van St-Ambrose die hun eerste (betaalde) opdrachten verrichten,
• de ontgonnen akkers van Lawrence en vrienden,
• enzovoort, enzovoort.

 

Hank_03
Tja en tenslotte natuurlijk inspirerend vanwege alle activiteiten die wij daar ondernamen. Een speech die ik mocht houden bij de opening van de lerarenwoning voor de notabelen van het dorp. Het filmpje dat ik opnam van Mutinta, een aidswees, die heeft kunnen ontdekken dat ze een rekenwonder is. De meetings met de vrouwengroep en de Development Foundation waarin we de voortgang hoorden van onze projecten. Het uitdelen van de 75 kg kinderkleding aan zo’n 300 schoolkinderen. De voetbalwedstrijd tussen Namoomba en Bbakasa (met twee volledig door ons aangeklede voetbalteams) waaraan ik 20 minuten heb meegedaan. De gesprekken met Edson, de headteacher. De dialoog met zes jongens van rond de 20 jaar die ‘klaar’ zijn met school en die niet weten wat realistische toekomstplannen zijn en/ of hoe ze deze moeten funden.
Terwijl wij in onze lodge aan de Zambezi het gesprek hadden met deze zes jongeren waren we indirect getuige van een hartverscheurende gebeurtenis. Op een paar honderd meter afstand werd een van de vissers uit het dorp tijdens het speervissen doodgebeten door een krokodil. Die grote sterke kerels die wanhopig en huilend langs de oever liepen maakten grote indruk. In een keer was ik in de harde Afrikaanse realiteit.
Ondanks alles wat we bereikt hebben, is er nog een grote behoefte om door te gaan. In feite is nu er een goede bodem gelegd om de echte problemen, met de mensen zelf, te gaan aanpakken: bijvoorbeeld de armoede, werkloosheid en droogte. ProjectsNow is daarom erg gemotiveerd om dat ook in de komende jaren te gaan doen. Ik zou graag over een aantal jaren terugkomen en alle ontwikkelingen aan mijn eigen familie laten zien.

 
Hank_04